گفته می شد [دهدار روستایی] در منزل تابوتی دارد که به هنگام شادی که کاملاً از خود خشنود است، درون آن دراز می کشد و تدفین خویش را مجسم می کند.
این لحظه ها و خیالبافی های درون تابوت شادترین لحظه های زندگی اش بودند. او در جاودانگی اش مسکن گزیده بود.

میلان کوندرا / جاودانگی